Σταμάτα να γίνεσαι ενεργειακή τροφή για άλλους

Το πιο δύσκολο απ’ όλα δεν είναι να οραματιστείς αυτό που επιθυμείς αλλά να καταφέρεις να διατηρήσεις εστιασμένη όλη σου τη σκέψη πάνω σ’ αυτό.

Να καταφέρεις να συντηρήσεις άσβεστη τη φλόγα της πίστης σου για το τελικό αποτέλεσμα.

Κάποιους δεν τους συγχωρείς ποτέ απλώς τους προσπερνάς

Είναι παρήγορο να συμβαίνει κάτι στη ζωή σου κι αμέσως να τρέχουν φίλοι και γνωστοί να σου σταθούν, να σου πουν αυτά που θέλεις ν’ ακούσεις, να σε στηρίξουν, να σε εμψυχώσουν, να πάρεις τα πάνω σου γενικότερα.
 Δεν είναι λοιπόν λίγες οι φορές που έχεις ακούσει: «Δεν άξιζε αγάπη μου. Μην κοιτάς πίσω σου, απλώς προχώρα. Θα το βρει απ’ τη ζωή.» ή «Συγχώρησε και συνέχισε τη ζωή σου. Έχεις μεγάλη καρδιά εσύ!».

Επενδυστε στην ευτηχια σας

Η επενδυση στην ευτηχια μας ειναι η πιο σημαντικη επενδυση που μπορουμε να κανουμε , καθως οταν επενδυουμε στα συναισθηματα μας

Να ειμαστε χαρουμενοι ευτηχισμενοι και δηιουργικοι επενδυουμε και σε ολα τα αλλα μαζι

Γιατι μην ξεχναμε οτι αν ειμαστε ευτιχισμενοι και η διαθεση μας ειναι καλη τοτε και οι επιλογες μας θα ειναι καλυτερες

Θα ειμαστε σε ψυχικη ηρεμια ωστε να βλεπουμε πολυ πιο καθαρα ολες τις εκφανσεις τις ζωης που ακολουθουμε!

Ενω οταν το μυαλο μας ειναι σε συχυση και δυστηχισμενο τοτε οι επιλογες ειναι αναλογες. 

Φυσικα δεν πρεπει να περιμενουμε οτι η χαρα και η ευτηχια ειναι κατι που διαρκει 24 ωρες

Ενοειτε οτι μεσα στην διαρκεια τις ημερας και ανα περιοδους θα περναμε καταστασεις οι οποιες μπορει να ειναι αγχωτικες και θα απαιτουνε απο εμας πραγματα τα οποια συνανταμε πρωτη φορα και ισως δημιουργουνε κατασταση φοβο και αγχους , τοτε προσπαθουμε να μην τους δωσουμε σημασια.

Οι 14 συμβουλές του Επίκτητου για τη ζωή που αξίζεις

«Το κύριο καθήκον στη ζωή είναι απλώς το εξής: να αναγνωρίζω και να διαχωρίζω τα πράγματα, ώστε να μπορώ να πω ξεκάθαρα στον εαυτό μου ποια είναι εξωτερικά που δεν είναι υπό τον έλεγχό μου και ποια έχουν να κάνουν με τις επιλογές που ελέγχω πραγματικά. Πού λοιπόν να αναζητώ το καλό και το κακό;

 <<...ότι αφήσαμε το τρένο της ζωής μας να περάσει χωρίς να επιχειρήσουμε να ανέβουμε, 

ότι αφήσαμε το έργο να παίζεται ερήμην μας αναρωτώμενοι πως άραγε θα ήταν εάν είχαμε βρει το θάρρος να εμφανιστούμε εκεί πάνω και να αφήσουμε τους άλλους να μας δουν…:"

Να φεύγεις από τελειωμένες καταστάσεις.

 Από ανθρώπους που τους ανεβάζεις και αυτοί με τονισμένο το εγώ τους σε ρίχνουν.

Από ανθρώπους που δεν δίνουν παρά μόνο παίρνουν. Και αυτά που τους παρέχεις δεν τα εκτιμούν. 

Τα θεωρούν δεδομένα, απλά, αδιάφορα…

Από αυτούς που σου χαρίζουν στιγμές δανεικές, που περιμένεις να σου δώσουν σημασία με το σταγονόμετρο.

Να φεύγεις όσο είναι νωρίς από αυτούς που αντί για έpωτα σου πουλάνε εξυπνάδες.

Που σου προκαλούν ανασφάλειες και σκέψεις πολλές. Γιατί εάν στα αλήθεια σε ήθελαν στη ζωή τους, θα το είχες καταλάβει…

Να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά και να κλείνεις την πόρτα χαμογελώντας.

Γιατί εσύ ότι είχες να δώσεις το έδωσες.

Και γιατί, πολύ απλά, σε περιμένουν άλλα καλύτερα που μόνο όταν φύγεις θα τα συναντήσεις…

Για να φτάσεις στους αληθινούς ανθρώπους θα πρέπει πρώτα να περάσεις από τους σκάρτους!

Πρέπει να αποτύχεις για να επιτύχεις, γιατί όσοι δεν απέτυχαν είναι όσοι ποτέ δε ρίσκαραν.

Πρέπει να γνωρίσεις τους λάθος ανθρώπους για να εκτιμήσεις την αξία της συντροφιάς όταν βρεις επιτέλους τους σωστούς.

Πρέπει να αναγνωρίσεις, λόγω εμπειρίας και όχι θεωρίας, πως τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα, αφού επιθυμήσεις κάτι που δεν μπορείς να αγοράσεις.

(Τσαρλς Μπουκόβσκι, Γερμανός- Αμερικανός ποιητής και συγγραφέας)