Η αυτοκυριαρχία είναι το εργαλείο και η αρετή είναι ο στόχος.

                                                                                                               Οι αρχές της αρετής και της αυτοκυριαρχίας αποτελούν τα θεμέλια της ηθικής φιλοσοφίας, με βαθιές ρίζες στην αρχαία ελληνική σκέψη, ιδιαίτερα στον Στωικισμό και την αριστοτελική ηθική.                                                                                                                         Οι Αρχές της ΑρετήςΗ αρετή δεν είναι μια παθητική κατάσταση, αλλά η διαρκής τάση του ανθρώπου να πράττει το ορθό!                                                                                                                                    Οι Τέσσερις Καρδινάλιες Αρετές: Όπως ορίστηκαν από τον Πλάτωνα και υιοθετήθηκαν από τους Στωικούς:Φρόνηση:                                                                                                                              Η ικανότητα να παίρνεις σωστές αποφάσεις.                                     Δικαιοσύνη:Η δίκαιη συμπεριφορά προς τους άλλους και η κοινωνική προσφορά.                                                                           Ανδρεία: Το ψυχικό σθένος απέναντι στον φόβο και τις δυσκολίες.                                                                                               Σωφροσύνη: Η μετριότητα και ο αυτοέλεγχος.                                                                                                              

Η Πρακτική Σοφία: Η αρετή απαιτεί εξάσκηση. Γίνεται βίωμα μέσα από την επανάληψη σωστών πράξεων μέχρι να μετατραπεί σε συνήθεια (έξη).                                                                                      Οι Αρχές της Αυτοκυριαρχίας                                                                 Η αυτοκυριαρχία (ή εγκράτεια) είναι η ικανότητα του ατόμου να ελέγχει τις παρορμήσεις, τα συναισθήματα και τις επιθυμίες του μέσω της λογικής.                                                                                   Κεντρική αρχή του Στωικισμού. Διαχωρίζει τα πράγματα σε αυτά που είναι στο χέρι μας (σκέψεις, πράξεις, επιθυμίες) και σε αυτά που δεν είναι (εξωτερικά γεγονότα, γνώμη των άλλων).                                                                                                                                              Η αυτοκυριαρχία εστιάζει αποκλειστικά στα πρώτα.Καθυστέρηση της Ικανοποίησης: Η ικανότητα να αρνείσαι μια άμεση απόλαυση για χάρη ενός ανώτερου, μακροπρόθεσμου στόχου.                                                                                                                                    Συναισθηματική Απάθεια: Όχι με την έννοια της αναλγησίας, αλλά της εσωτερικής γαλήνης (αταραξίας), όπου τα αρνητικά συναισθήματα (θυμός, ζήλεια, φόβος) δεν θολώνουν την κρίση.          Αυτοπαρατήρηση: Η διαρκής επίγνωση των κινήτρων πίσω από κάθε πράξη, ώστε να μην λειτουργούμε στον «αυτόματο πιλότο» των ενστίκτων.                                                                                                Η Σύνδεση των Δύο ΕννοιώνΗ αυτοκυριαρχία είναι το εργαλείο και η αρετή είναι ο στόχος. Χωρίς αυτοκυριαρχία, ο άνθρωπος γίνεται σκλάβος των παθών του και αδυνατεί να πράξει το αγαθό, ακόμη κι αν γνωρίζει ποιο είναι αυτό.                                                Η ένωση αυτών των δύο οδηγεί, κατά τους αρχαίους φιλοσόφους, στην Ευδαιμονία (την ολοκληρωμένη άνθιση του ανθρώπου).