ΑΜΙΛΛΑ

 Άμιλλα είναι να προσπαθήσεις να φτάσεις ή και να ξεπεράσεις κάποιον που θαυμάζεις χωρίς φθόνο!

~ Αριστοτέλης ~

Αν κάποιος είναι καλύτερος από εσάς, μην θυμώνετε,

απλά κοιτάξτε τι κάνει, πως το κάνει, και προσπαθήστε να τον ξεπεράσετε!

OΙ FINANCIALTIMES ΑΠΟΘΕΩΝΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ!

Διθύραμβοι για την ελληνική κουζίνα, από τους Financial Times. Η Θεσσαλονικιά Χριστίνα Μουράτογλου και ο σύντροφος της είναι ιδιοκτήτες του ελληνικού εστιατορίου "Mazi" που βρίσκεται στο Λονδίνο και έχει τραβήξει τα βλέμματα και τις γαστρονομικές προτιμήσεις πολλών Βρετανών και όχι μόνο. Και όλα αυτά, μέσα σε ένα μόλις χρόνο.

Το άρθρο κάνει λόγο για τη ζωή του ζευγαριού και για την επιτυχία του εστιατορίου τους, ξεκινώντας από μια "ελληνική" εικόνα. Ο πατέρας της Χριστίνας, βρίσκεται στο εξοχικό της οικογένειας έξω από τη Θεσσαλονίκη και καλλιεργεί κρίταμο, το αλμυρό πράσινο χόρτο. Το κρίταμο, αποστέλλεται στο Λονδίνο, στο εστιατόριο που έχει η κόρη του μαζί με τον σύντροφό της, τον Γάλλο Adrien Carre στο Notting Hill.


Οι Financial Times, αφού περιγράφουν τα μυστικά επιτυχίας του εστιατορίου, παρουσιάζουν και μια "αποκλειστική" είδηση.
Το εστιατόριο καθιερώνει από τις 2 Φεβρουαρίου και brunch με αγαπημένο έδεσμα τη μπουγάτσα. Μεταξύ άλλων θα σερβίρονται το ελληνικό hot dog (χοιρινό λουκάνικο με γραβιέρα, γλυκό μπέικον και μαρμελάδα ντομάτας), πράσινη σαλάτα με ξερά σύκα και μανούρι.

"Όλα απέχουν τόσο από τα στεγνά άγευστα εδέσματα του πρωινού που σερβίρεται στις διακοπές μας στην Ελλάδα", αναφέρει το δημοσίευμα, που καλεί τους αναγνώστες του να βρεθούν στο χώρο του εστιατορίου, αλλά και στη μικρή αυλή που διαθέτει.
Μια βραδιά στο Notting Hill
Το Μazi έχει γίνει αγαπημένο στέκι δημοσιογράφων και κριτικών τέχνης που δεν σταματούν να γράφουν για αυτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι δημοσιεύματα για το εστιατόριο του Notting Hill υπάρχουν και σε διεθνείς τίτλους που εκδίδονται στην Ταϊβάν, την Ολλανδία, Χονγκ Κόνγκ κ.α.

Επιπλέον, η Standard το συμπεριέλαβε στα 10 καλύτερα εστιατόρια της χρονιάς στο Λονδίνο, ενώ μπήκε και στον κατάλογο του Michelin 2013 για τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία του Λονδίνου. Το περιοδικό Οlive ανακήρυξε την Χριστίνα Μουράτογλου γυναίκα του μήνα στο τεύχος Νοεμβρίου.
Κοντά στο ελληνικό εστιατόριο, βρισκόταν παλιά το Κυπριακό "Costas Grill". "Σαν Ελληνίδα που ζει στο Λονδίνο, μου έλειπε η ελληνική κουζίνα. Δεν υπήρχε ούτε ένα ελληνικό εστιατόριο για να μπορώ να πάω να φάω", δηλώνει η ιδιοκτήτρια του "Mazi".
Καινοτομία και παράδοση.

Το εστιατόριο, πέραν από ελληνική κουζίνα για την οποία είναι υπεύθυνοι οι σεφ Γιώργος Βενιέρης και Αθηναγόρας Κωστάκος (νικητής του "Top Chef" του ΑΝΤ1), προσφέρει μια μεγάλη γκάμα από ελληνικά κρασιά, στα οποία συμπεριλαμβάνεται το Βινσάντο Σαντορίνης. Παράλληλα, στο μενού υπάρχει η μαστίχα Χίου και τσάι από τον Όλυμπο.
Στα κυρίως πιάτα, τα signature dishes, υπάρχουν μπακαλιάρος φρικασέ, αστακός με πάστα αρωματισμένη με βασιλικό και Μεταξά μπράντι.
Το ζευγάρι επενδύει στη λογική των μεζέδων που μπορούν να μοιραστούν οι παρέες, ενώ έχει εισάγει την πρωτότυπη ιδέα των jars. Πρόκειται για βάζα μαρμελάδας που χρησιμοποιούνται για να σερβίρουν διαφορετικούς μεζέδες:
Ντολμάδες, ταραμοσαλάτα, τη δική τους σπανακόπιτα (φύλλα κρούστας με σπανάκι και φέτα), γίγαντες Πρεσπών με παστουρμά κ.ο.κ. Τα πιάτα αλλάζουν συνεχώς ανάλογα και με την εποχή.
Η οικονομική κρίση και στο Λονδίνο
Εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης, το ζευγάρι παραδέχεται ότι λαμβάνει καθημερινά βιογραφικά Ελλήνων που θέλουν να εργαστούν ως σερβιτόροι.
Οι ίδιοι τονίζουν μάλιστα, ότι τα ελληνικά υλικά που χρησιμοποιούν όπως το λάδι και η φέτα, είναι ιδιαιτέρως ακριβά. Η επιτυχία τους πάντως, τους έχει φέρει προτάσεις από ξενοδοχεία και άλλα εστιατόρια για να συνεργαστούν και να επεκτείνουν την .επιχείρηση τους "Δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο ακόμα", λέει η κ. Μουράτογλου στους FT.

Πηγή: news247.gr

Η Εκπαίδευση μοχλός ανάπτυξης και παράγοντας ευτυχίας.

Η συστηματική, μαζική Εκπαίδευση στις αναπτυγμένες χώρες έχει περίπου 1,5 αιώνα ζωής. Γεννήθηκε από τις ανάγκες που δημιούργησαν η επιστημονική-τεχνολογική «καταιγίδα» και η βιομηχανική «επανάσταση» του 19^ου αιώνα. Το νεοελληνικό κράτος δεν πέρασε ποτέ μέσα απ’ αυτήν την... ευεργετική καταιγίδα. Σήμερα, που πορευόμαστε μέσα σε νέες «καταιγίδες και επαναστάσεις», η Εκπαίδευση καλείται να επιτελέσει ρόλους για τους οποίους δεν είναι προετοιμασμένη. Ας μη ξεχνάμε, ότι εκπαιδεύουμε παιδιά για έναν μελλοντικό κόσμο που αγνοούμε πλήρως!

Ο χρόνος είναι χρήμα ...

… και μάλιστα μπορεί να αποταμιευτεί

Η τράπεζα χρόνου είναι μία κίνηση που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες της Ευρώπης (Γερμανία, Αγγλία , Ιταλία) και βασίζεται στην ιδέα ανταλλαγής υπηρεσιών και γνώσεων. Λειτουργεί κυρίως τοπικά, χωρίς τη χρήση χρήματος.
Έχουν ήδη δημιουργηθεί ανάλογες τράπεζες σε πολλά σημεία της Ελλάδας και η ιδέα εξαπλώνεται συνεχώς.
Οι ενδιαφερόμενοι δηλώνουν τι μπορούν να προσφέρουν και τι έχουν ανάγκη.

500.000 περίπου υπολογίζεται ότι είναι οι κάτοχοι αγροτικής γης που δεν ασχολούνται με τη γεωργία.

To προηγούμενο άρθρο μου για τα «ιερά τρακτέρατα του κάμπου» έμαθα ότι δυσαρέστησε πολλούς κρατικοδίαιτους αγρότες στο χωριό μου. Είχα υποσχεθεί να επανέλθω με συνολικές προτάσεις για την αγροτική ανάπτυξη, καθώς η ομάδα που ασχολείται με τον τομέα, στη έχει πλούσιο υλικό. Δεν ξέρω πόσους θα δυσαρεστήσω τώρα, αλλά τον πρώτο τον δυσαρέστησα το Σάββατο, σε μια μεικτή παρέα αγροτών και (ντεμέκ) αστών, που συζητούσαμε το θέμα.

Ο Γιώργος Κ., δικηγόρος, κληρονόμησε ένα παλιό σπίτι στο χωριό του παππού και 10 στρέμματα εκεί κοντά. Δεν τα καλλιεργεί, αλλά και δεν τα πουλάει. «Είμαι δεμένος συναισθηματικά» λέει. Στην ερώτηση «γιατί δεν τα νοικιάζεις σε κάποιον ντόπιο;» η απάντηση είναι αφοπλιστική «μα, δεν μου τα ζήτησε κανένας, είναι κι άλλα μπαΐρια εκεί γύρω». («Μπαΐρι» είναι το ακαλλιέργητο, για χρόνια, χωράφι.) Λίγο αργότερα αποκάλυψε και ένα και δεύτερο αντικίνητρο: «Έπειτα, αν το έβλεπαν οργωμένο θα έχανε αξία. Κι επειδή είναι κοντά στο χωριό, άμα τα έδινα, θα τα έδινα για οικόπεδο». Υπάρχει κι ένα, ανομολόγητο, τρίτο: η χρησικτησία, αυτή η απίστευτη ελληνική πατέντα νόμιμης κλοπής. Σπάνια, έως ποτέ, ένα χωράφι νοικιάζεται με συμβόλαιο. Η συμφωνία γίνεται προφορικά και το ενοίκιο καταβάλλεται με «μαύρα» ή σε είδος: 10 τενεκέδες λάδι. Αυτό όμως δημιουργεί προηγούμενο ώστε ο καλλιεργητής να ισχυριστεί μετά από χρόνια ότι «αφού το καλλιεργώ, είναι και δικό μου!»

Πάντως, ο συναισθηματισμός, ανακατεμένος με προσδοκία υπεραξίας, ευδοκιμεί παντού στην ελληνική ύπαιθρο, ιδιαίτερα όταν οι τίτλοι ιδιοκτησίας βρίσκονται σε κάποιο αστικό γραφείο.

Σαν τον Γιώργο υπάρχουν χιλιάδες. 500.000 περίπου υπολογίζεται ότι είναι οι κάτοχοι αγροτικής γης που δεν ασχολούνται με τη γεωργία. Τεράστιες εκτάσεις ρημάζουν γιατί κανένας πολιτικός, παρά τις σοσιαλιστικές του κορόνες, δεν σκέφτηκε ποτέ πραγματικά σοσιαλιστικά: το χωράφι είναι πλουτοπαραγωγική πηγή και δεν έχεις δικαίωμα να την κρατάς ανενεργή! Αν δεν είσαι αγρότης θα πρέπει να είσαι υποχρεωμένος, έναντι κάποιας προκαθορισμένης αμοιβής, να την παραχωρήσεις για αγροτική καλλιέργεια. Κι εσύ, εκεί που δεν έπαιρνες τίποτε, θα πάρεις το «κάτι τις» σου, και η γη θα απελευθερωθεί για να αρχίσει να παράγει. Του κακοφάνηκε του Γιώργου. «Δηλαδή, αυτό θα κάνατε, αν κυβερνούσατε»; Αυτό, ακριβώς. «Μα αυτό είναι αριστερό!» Και λοιπόν; Είναι αποτελεσματικό.

.... Λύνονται με δομικές αλλαγές. Κι αυτές είναι:

1. Καθορισμός χρήσεων γης. Να ξέρεις ποια έκταση προορίζεται για να καλλιεργηθεί, ποια για να χτιστεί, ποια για να γίνει βιομηχανική εγκατάσταση. Όταν περιμένεις το χωράφι σου να γίνει οικόπεδο, έχεις μια γη «νεκρή» για δεκαετίες. Σε όλες τις σοβαρές χώρες, η γεωργική γη διέπεται από συγκεκριμένη νομοθεσία: μεταβιβάζεται μόνο σε γεωργούς, φορολογείται με ειδικό τρόπο, δεν μπορείς να την κατατμήσεις, υπάρχουν Τράπεζες Γης κ.λπ.

2. Υποχρεωτικός αναδασμός. Αν δεν θες να το πουλήσεις, είσαι υποχρεωμένος να το νοικιάσεις. Το ίδιο υποχρεωμένοι θα είναι και οι ιδιοκτήτες των γειτονικών «μπαϊριών» ώστε κάθε γεωργική εκμετάλλευση να αποκτήσει, ανάλογα με την μορφολογία του εδάφους, μέγεθος ικανό για να είναι ανταγωνιστική. (Μέσο μέγεθος εκμετάλλευσης σήμερα: Ελλάδα 48 στρέμματα, το χαμηλότερο στην ΕΕ, με μέσο μέγεθος αγροτεμαχίου 7 στρέμματα! Αυστρία 190 στρέμματα, Γαλλία 520, Δανία 590.) Φυσικά η ανταγωνιστικότητα δεν εξαρτάται μόνο από το μέγεθος. Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες: η ποιότητα του εδάφους, τα δίκτυα, η τεχνολογία. Αλλά με 10 στρέμματα και… χρυσόδεντρα να καλλιεργείς, δεν ζεις.

3. Σχεδιασμός με βάση τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και τις ανάγκες της χώρας και όχι τις επιδοτήσεις!
 Οι επιδοτήσεις κατέστρεψαν τη γεωργία. Έκαναν τους αγρότες επαγγελματίες απατεώνες που έπαιρναν τα λεφτά των «κουτόφραγκων» με πλαστά στοιχεία. Έκαναν τους γεωπόνους γραφιάδες, και τους γεωργικούς συνεταιρισμούς κέντρα διαφθοράς και πολιτικών εξυπηρετήσεων. Αν δεν καεί η κομματική «μουχρίτσα»που πνίγει κάθε υγιή προσπάθεια αγροτικής ανάπτυξης, «χαΐρι» δεν πρόκειται να δούμε.

4. Σχεδιασμός «από κάτω προς τα πάνω».
 Μέχρι τώρα, όποια «προγράμματα» σχεδιάστηκαν δεν έλαβαν υπόψη τη γνώμη των ανθρώπων της υπαίθρου. Ήταν άκαμπτα και μονολιθικά και δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις αλλαγές της αγοράς. Η ίδια η δυσκινησία (για να μην πουμε πλήρης ακινησία) του κρατικού μηχανισμού είναι η καλύτερη εγγύηση ότι η γεωργία δεν θα παρακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις, δεν θα αντιλαμβάνεται τις αλλαγές της ζήτησης, δεν θα έχει πρόσβαση στις αγορές.

5. Διαχείριση του περιβάλλοντος με σύνεση, δηλαδή σαφείς και αυστηροί κανόνες για τη χρήση των υδάτων, των αγροχημικών, τη δασική πολιτική. Κι όλα αυτά, με σύγχρονη ματιά. Όταν η τεχνολογία μπορεί και εξοικονομεί κάθε σταγόνα νερού (στάγδην άρδευση) εμείς φτιάχνουμε ακόμα ανοιχτούς αγωγούς (κανάλια), με μεγάλη απώλεια νερού και μηδαμινή ασφάλεια. Τεράστιες εκτάσεις δεν έχουν πρόσβαση σε νερό, ο υδροφόρος ορίζοντας σε πολλές περιοχές έχει γίνει υφάλμυρος από την υπεράντληση, την ίδια στιγμή που τα έργα στον Αχελώο, ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση, έχουν παγώσει από απανωτές προσφυγές στο ΣτΕ. Ποιος θα αποφασίσει επιτέλους τον νομοθετικό περιορισμό της ασυδοσίας των τοπικών παραγοντίσκων που αυτοβαφτίζονται «οικολόγοι» και με πρόσχημα δύο φωλιές κορμοράνων μπορούν να βυθίσουν στην υπανάπτυξη τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία μαζί;

6. Ο αγρότης να γίνει επιχειρηματίας. Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί να κόψουν κάθε δυσώδη ομφάλιο λώρο με την κρατική γάγγραινα και να λειτουργούν ως ΑΕ, προσφέροντας δικτύωση, συνεργασίες, συλλογική προμήθεια εφοδίων και εξοπλισμού, οργανωμένες δομές παραγωγής, μεταποίησης και συσκευασίας των προϊόντων, υπηρεσίες marketing, διαφήμισης και προώθησης στις αγορές του κόσμου, ανάπτυξη καινοτομιών και ένα άλλο… σοσιαλιστικό: κοινόχρηστα μέσα καλλιέργειας. Την περίοδο των αφειδών επιδοτήσεων, κάθε οικογένεια με 20 στρέμματα αγόραζε και μια θεριζοαλωνιστική μηχανή, η οποία, φυσικά, δεν έκανε ποτέ απόσβεση, και την πάρκαρε περήφανη δίπλα στο τρακτέρ και τη Μερσεντές/Καγιέν κ.λπ. Επίσης: αγροτικά super markets, για να διασυνδεθεί ο αγροτικός χώρος με τους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας χωρίς μεσάζοντες, μονοπώλια και καρτέλ. Η Αγροτική Τράπεζα να αφοσιωθεί στην αποστολή της: τη χρηματοδότηση της αγροτικής οικονομίας με ανταγωνιστικούς όρους. (Μέχρι σήμερα, η ΑΤΕ υπήρξε ο μόνιμος χρηματοδότης των κομμάτων και των «εκλεκτών» τους, και γι’ αυτό κατέρρευσε.)

7. Ο γεωπόνος να φύγει από το γραφείο και να ξαναβρεθεί δίπλα στον αγρότη, στο χωράφι.Να τον συμβουλεύει και να τον προσανατολίζει σε νέες, δυναμικές καλλιέργειες, βιοκαύσιμα, αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, που είναι ιδανική λύση για την αξιοποίηση μειονεκτικών, ορεινών ή ημιορεινών εκτάσεων. Στη χώρα μας υπάρχουν 6.000 είδη αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, εκ των οποίων τα 400 είναι ενδημικά και δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Το ξηροθερμικό μεσογειακό κλίμα ευνοεί πολύ την παραγωγή αρωματικών φυτών πλούσιων σε αιθέρια έλαια. Κι ακόμα: σύνδεση της αμοιβής των κρατικών υπαλλήλων που ασχολούνται με τη γεωργία με τα αποτελέσματα που φέρνουν. Θες να πλουτίσεις, υπεύθυνε της Διεύθυνσης Γεωργίας, που μέχρι σήμερα έπρεπε να σου κάνουν «τεμενάδες» για μια άδεια; Κάν’ το νόμιμα! Γίνε manager της Υπηρεσίας σου, τράβα γερό κουπί (αυτό σημαίνει, άλλωστε, η λέξη «υπηρέτης») δημιούργησε πλούτο για τους αγρότες, πλούτο για την Εθνική Οικονομία και πάρε και το bonus σου! Τα φέρνεις; Τα παίρνεις!

8. Σιδηρόδρομος. Γιατί αυτό που βγαίνει από το χωράφι ή το μεταποιητήριο θα πρέπει να φτάνει στις αγορές της Ευρώπης γρήγορα και φτηνά.

Όλα αυτά, όμως, προϋποθέτουν μια άλλη καλλιέργεια: του μυαλού όσων αποφασίζουν. Δυστυχώς, για άγονα μυαλά λίπασμα δεν έχει βρεθεί ακόμα.

ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ!

Μεγαλώνουμε μαθαίνοντας για τα εντυπωσιακά επιτεύγματα της ανθρωπότητας. Από την ανακάλυψη της φωτιάς και του τροχού μέχρι τη θεωρία της σχετικότητας και το Internet.

Στην πορεία μαθαίνουμε και τα κακά της από τα βιβλία: Πόλεμοι, καταστροφές, βαρβαρότητες, ραδιουργίες. Και όταν μεγαλώσουμε αρκετά και τα ζήσουμε όλα αυτά από κοντά, χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Εμείς είμαστε στ'αλήθεια; Εμείς που αναπτύξαμε τη λογική σκέψη, τα μαθηματικά, τον ηλεκτρισμό και όλα αυτά που σήμερα μας φαίνονται αυτονόητα, όμως κάποτε ήταν ριζοσπαστικά και άλλαξαν για πάντα τον τρόπο που ζούμε, εμείς είμαστε οι ίδιοι που μοιάζουμε να παλεύουμε να κάνουμε τον κόσμο όλο και χειρότερο;

Άλλες φορές πάλι τα ξεχνάμε όλα αυτά και υπερηφανευόμαστε για τις επιτυχίες της ανθρωπότητας. Και η αλήθεια είναι πως αυτές δε σταμάτησαν ποτέ να συμβαίνουν. Χθες μόλις οι επιστήμονες ανακοίνωσαν πως εκτός συγκλονιστικού απροόπτου το μποζόνιο Higgs, ένα σωματίδιο που αδυνατώ να καταλάβω τι ακριβώς είναι, μια και δε σκαμπάζω από κβαντική φυσική (ή από οποιοδήποτε είδος φυσικής), αλλά μπορώ να καταλάβω πως πρόκειται για μία ανακάλυψη ανεκτίμητης αξίας. Επιτυχίες υπάρχουν πάντα. Όμως δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι επισκιάζουν τις αποτυχίες.

Όλο και περισσότερο έχω την εντύπωση ότι αυτός ο κόσμος πάει κατά διαόλου. Όμως ίσως να κάνω λάθος. Εξάλλου, πάντα ο κόσμος κατά διαόλου πήγαινε. Ουσιαστικά, δεν έχει αλλάξει κάτι.
 Η αθηναϊκή δημοκρατία καταδίκασε σε θάνατο τον πιο λαμπρό φιλόσοφο όλων των εποχών, τον Σωκράτη. 
Η Ιερά Εξέταση καταδίκασε σε θάνατο τον Γαλιλαίο επειδή αποκάλυψε πώς πραγματικά είναι το σύμπαν, αντίθετα από τις τότε κοινές παραδοχές. 
Πιο πρόσφατα, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε επειδή διεκδικούσε το αυτονόητο: Ισότητα για λευκούς και μαύρους ανθρώπους. 
Τρεις εντελώς διαφορετικές εποχές, τρεις εντελώς ίδιες περιπτώσεις: Κοινωνίες προβληματικές, που αποφάσισαν να σκοτώσουν έναν άνθρωπο που απλά έλεγε την αλήθεια. 
Μια αλήθεια που ενοχλούσε, όμως.
Όμως πάντα έτσι δεν ήταν; 
Τα περισσότερα ανθρώπινα επιτεύγματα ήταν ατομικά. Μεμονωμένοι άνθρωποι που μελέτησαν, δούλεψαν, απομονώθηκαν, και τελικά κατάφεραν να πετύχουν κάτι μεγάλο.Το οποίο σε πολλές περιπτώσεις λοιδωρήθηκε στην εποχή του, για να γίνει αργότερα αντικείμενο εκμετάλλευσης από άλλους ανθρώπους, και φυσικά για να το λατρέψει και να το οικειοποιηθεί αργότερα ολόκληρη η ανθρωπότητα σαν δικό της επίτευγμα, ακόμα κι αν τη στιγμή που γινόταν η εφεύρεση η ανθρωπότητα ήταν πολύ απασχολημένη με το να σκοτώνεται αναμεταξύ της!

Πώς μπορείς να μιλήσεις για λογική σκέψη σε μία κοινωνία που αρνείται να αποδεχθεί πως έχεις δίκιο όταν δεν τη βολεύει; Εδώ δεν περνάει η λογική. Έχουν όμως πέραση οι κόλακες. Λίγοι αντέχουν να ακούσουν πως τα πράγματα δεν είναι όπως νομίζουν, και ακόμα λιγότεροι αντέχουν να αναγνωρίσουν τη δική τους ευθύνη γι'αυτό. Λίγοι μπορούν να ανοίξουν τα αυτιά τους σε οτιδήποτε τους "ενοχλεί", αλλά όλοι τα ανοίγουν σε αυτόν που υπόσχεται να τους τα χαϊδέψει.

Με αυτά τα δεδομένα, δε θα πρέπει να μας φαίνεται περίεργο που η ανθρωπότητα έχει πέσει τόσο χαμηλά. Θα πρέπει να λέμε "πάλι καλά" που δε βρέθηκε ακόμα ένας ψυχάκιας να πατήσει το κόκκινο κουμπί και να κάνει όλο τον πλανήτη λαμπόγυαλο. Όμως είναι σαφές: Αυτός ο κόσμος πάει πάλι κατά διαόλου. Εκεί που νομίζαμε πως είχαμε τελειώσει με τον ναζισμό, να που αρχίζουν να ενισχύονται πάλι οι ακροδεξιοί. Εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε τελειώσει με τον σκοταδισμό, να που οι παπάδες συνεχίζουν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν – και έχουν ακόμα πολλούς πιστούς ακολούθους. 
Όλες οι πληγές της ανθρωπότητας είναι ακόμα εδώ, και είναι ανοιχτές.

Ξέρεις ποια είναι η μαλακία; Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτό. 
Είμαστε όλοι εξίσου χωμένοι σε αυτόν τον αχταρμά που λέγεται "ανθρωπότητα", και χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο από μερικές μεμονωμένες φωτεινές εξαιρέσεις για να αλλάξουν όλα. 
Χρειαζόμαστε όχι απλά φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά και έναν μηχανισμό παραγωγής εξαιρέσεων, μέχρι που να μην αποτελούν πια εξαιρέσεις, αλλά να είναι ο ίδιος ο κανόνας.

Αλλά αυτό είναι μάλλον ουτοπικό. Και όλα όσα συμβαίνουν τώρα τελευταία δε μου επιτρέπουν να ονειρεύομαι έναν καλύτερο κόσμο. Η μόνη μου ελπίδα είναι να γίνω μία φωτεινή εξαίρεση.

Κι αν γίνουμε πολλές οι φωτεινές εξαιρέσεις, ίσως να δημιουργήσουμε κάποτε ένα φωτεινό μονοπάτι που θα οδηγεί σε κάτι καλύτερο.

ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΑΤΕ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ!

 Ναι μπορείτε να φάτε βελανίδια και Οχι, δεν είστε ζώα όταν τρώτε βελανίδια, όταν τρώτε ζώα μήπως τι είστε; Τι νομίζετε ότι με το ΔΝΤ θα την βγάλετε καθαρή; Μάλλον θα σας χρειαστεί σύντομα να γνωρίζετε πως μπορείτε να τραφείτε με βελανίδια ! Όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να ενδιαφέρονται για τις άγριες τροφές που μας προσφέρει πλούσια και δωρεάν η φύση. Όσο κι όσοι προλαβαίνουμε. Μέσα στον χρόνο οι διάφοροι πολιτισμοί έμαθαν την διαδικασία να κάνουν ορισμένες τροφές πιο εδώδιμες και εύγεστες τροφές. Πάντοτε διερωτόμουν τι τρώγανε οι πρωτόγονοι πολιτισμοί, ειδικά όταν δεν είχαν ανεπτυγμένη γεωργία.

Πάντα ρωτούσα τους φίλους μου και τους συγγενείς “γιατί δεν βλέπουμε μπρόκολα η ντομάτες, σπανάκι, μπιζέλια η κολοκύθια να φυτρώνουν άγρια στα δάση και τα χωράφια; Από πού ήρθανε και τι τρώγανε οι άνθρωποι της φύσης;” Φαντάζομαι ότι πολλά από τα μοντέρνα λαχανικά μας αναπτύχθηκαν από τον άνθρωπο από μικρότερες και αφανείς ποικιλίες τις οποίες βρήκανε στην άγρια φύση. Αυτό το ενδιαφέρον με έκανε να αρχίσω να ψάχνω για τροφή στην φύση.


Πριν λίγες εβδομάδες αγόρασα το βιβλίο Nature’s Garden: A Guide to Identifying, Harvesting, and Preparing Edible Wild Plants του Samuel Thayer (το συστήνω ανεπιφύλακτα) έτσι για να μάθω πώς να αναγνωρίζω, να συλλέγω και να προετοιμάζω διάφορα φυτά από το δάσος. Αυτό το βιβλίο διαφέρει από άλλα του είδους στο ότι περιλαμβάνει λιγότερα φυτά, αλλά μπαίνει σε περισσότερες λεπτομέρειες στο πώς να τα χρησιμοποιείτε. Διάβασα το εκτεταμένο τμήμα για τα βελανίδια και σας δίνω εδώ μερικές αράδες σχετικά.

Τα βελανίδια ήταν κάποτε μια από τις βασικές τροφές των Αμερικανών Ινδιάνων. Τα μούλιαζαν σε νερό για να φύγουν οι πικρές τανίνες, τα στέγνωναν και τα άλεθαν σε αλεύρι για να κάνουν το γεύμα τους. Παραθέτω δυο εισαγωγές από το κεφάλαιο.

«Επί χιλιάδες χρόνια οι προγονοί μας ζούσαν με βελανίδια σαν μέρος του οικοσυστήματος που αποκαλούσαν σπίτι. Από τους λόφους της Εύφορης Ημισελήνου έως τα μεγάλα δάση της Δυτικής Ευρώπης, από τις ακτές της Ιαπωνίας και της Κορέας, μέσω του Ειρηνικού στην Καλιφόρνια, από Ανατολικά δάση της Βορείου Αμερικής στα βουνά και τις κοιλάδες του Μεξικού, το βελανίδι ήταν μια λατρεμένη τροφή, βασική όπως το ψωμί.Παρά την μακρά ιστορία τους στην διατροφή των ανθρώπων, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι τα βελανίδια είναι δηλητηριώδη η μη φαγώσιμα. Ακόμη περισσότερο τα περιφρονούν σαν κάτι κάτω από την αξιοπρέπεια του ανθρώπου να τα καταναλώσει».

Είδατε τι ωραία σας την φορέσανε με όπλο την νοοτροπία, τις συνήθειες, την παράδοση, το βόλεμα και την άγνοια; Φάτε λοιπόν τα συμβατικά δηλητηριασμένα τρόφιμα, για να σώσετε την ανύπαρκτη αξιοπρέπεια σας, που εκτός από τα ΒΙΟ είναι όλα ραδιενεργά με τον κώδικα Alimentarious.Που είναι η Ελληνική εξυπνάδα σας; Καταντήσατε, άρρωστα κουφάρια να σέρνεστε στις πλατείες, στις διαδηλώσεις, μέσα στην αυτολύπηση; Χαιρετίσματα !

Υπάρχουν πολλά είδη βελανιδιών και ο συγγραφέας δηλώνει πως όλα είναι φαγώσιμα. Ο καιρός συγκομιδής είναι τέλος καλοκαιριού. Πέφτουν από τα δένδρα από το τέλος Αυγούστου έως το μέσον του Οκτωβρίου. Ο συγγραφέας Samuel Thayer έχει πολύ ωραίες φωτογραφίες από τις διάφορες ποικιλίες βελανιδιών, καθώς και φωτογραφίες από βελανίδια τρυπημένα από την Σιταρόψειρα.

 Πρώτα στεγνώνετε τα βελανίδια.

 Αφού στεγνώσουν μπορείτε να τα επεξεργαστείτε με την ησυχία σας.

> Αφού τα επεξεργαστείτε σε μορφή χοντρού αλευριού μπορείτε να κάνετε ζύμη για πίτσα, πίτες, να το προσθέσετε στις σούπες, μπουρεκάκια και ότι άλλο θέλετε.

Σε λίγο όλες οι τροφές και οι ΒΙΟ, θα είναι γενετικά τροποποιημένες. και το νερό έχει ήδη τεθεί υπό έλεγχο, χαλαρά-χαλαρά. Το να μάθετε πώς να χρησιμοποιείτε τις ελεύθερες πηγές τροφής της φύσης είναι μια σοφή ιδέα και για την οικονομία, την ζωή και για την υγεία σας, φροντίστε να ξέρετε τι και πως και πότε να κάνετε, τι …αν προλαβαίνετε!